30.07.10
www.msf.gr

 

e-marathon
Αρχική Σελίδα
Πέρα από τα πρωτοσέλιδα
- Βόρεια Ουγκάντα
- Λ.Δ. του Κονγκό
- Φυματίωση
- Σομαλία
- Αιθιοπία
- Λιβερία
- AIDS
- Αγκόλα
- Νίγηρας
- Σουδάν
Μπορείτε να βοηθήσετε
Στηρίξτε τους με ένα κλικ!
Επικοινωνήστε μαζί μας
Wallpapers

 

 
Βόρεια Ουγκάντα: θλίψη και φόβος Εκτύπωση E-mail


© Isabelle Merny/MSF
© Isabelle Merny/MSF
Επί 18 χρόνια, οι άνθρωποι στη βόρεια Ουγκάντα πέφτουν θύματα μιας απάνθρωπης σύγκρουσης με συνέπειες που είναι σχεδόν άγνωστες στον έξω κόσμο. Πάνω από 1,6 εκατομμύρια άνθρωποι -το 80% του συνολικού πληθυσμού της βόρειας Ουγκάντα- έχουν εκτοπιστεί και ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες. Οι άμαχοι δέχονται επιθέσεις και σκοτώνονται από τον Αντιστασιακό Στρατό του Κυρίου (LRA) στα χωριά τους καθώς και στους καταυλισμούς όπου έχουν αναζητήσει καταφύγιο.

Ο LRA έχει απαγάγει δεκάδες χιλιάδες παιδιά και τα αναγκάζει να συμμετέχουν σε μάχες και να γίνονται σεξουαλικοί σκλάβοι, ένας φόβος που αναγκάζει έως και 50.000 παιδιά να συρρέουν κάθε νύχτα σε πόλεις ή κέντρα καταυλισμών σε ολόκληρο το βορρά, περπατώντας μερικές φορές έως και 10 χλμ., για να βρουν ένα ασφαλές μέρος να κοιμηθούν. Ο στρατός της Ουγκάντα έχει μετακινήσει εκατοντάδες χιλιάδες αμάχους ενάντια στη θέλησή τους σε «προστατευμένα χωριά» που προσφέρουν ελάχιστη προστασία και σχεδόν καμία βοήθεια, και έχοντας θυματοποιήσει ανθρώπους, τους χρησιμοποιεί σε κτηνώδεις επιδρομές εναντίον υποτιθέμενων μαχητικών μελών του LRA.

© Isabelle Merny/MSF
© Isabelle Merny/MSF
Παρ' ότι το κόστος σε ανθρώπινες ζωές ως άμεσο αποτέλεσμα της βίας φτάνει τις δεκάδες χιλιάδες, η χρόνια έλλειψη τροφίμων και νερού στους 200 αυτοσχέδιους οικισμούς σε ολόκληρο το βορρά έχει επίσης υψηλό κόστος.

Μόνο το Νοέμβριο του 2004, οι ΓΧΣ κατέγραψαν συγκλονιστικά ποσοστά θνησιμότητας σε έξι καταυλισμούς στις περιφέρειες Λίρα και Πάντερ, όπου πολλοί πέθαναν από ασθένειες που θα μπορούσαν να προληφθούν όπως η ελονοσία, οι λοιμώξεις του αναπνευστικού και η διάρροια. Πρόσφατες ειρηνευτικές προτάσεις τόσο από τον LRA όσο και από την κυβέρνηση, δεν οδήγησαν σε εμφανή βελτίωση της κατάστασης των ανθρώπων που ζουν σε φρικτές συνθήκες και σε μόνιμο φόβο.